نویسنده جستار: وضع مالی و اقتصادی شاهنشاهی پارت  (شمار بازدید: 31 بار)

plus minus reset

0 هموند و 1 مهمان درحال دیدن جستار.

آفلاین vatanbanoo

  • دستيار تارنما
  • هموند
  • *****
  • جستار: 6
  • سپاسها: +52/-0
  • جنسيت : بانو

وضع مالی و اقتصادی شاهنشاهی پارت

از سازمان اقتصادی و مالی پارتها آگاهی های درخور و کاملی آنچنان که مورد نیاز پنج سده ی دوران شاهنشاهی این خاندان است در دست نیست و مورخان به صورت کوتاه در این مورد گفته هایی را داشته اند. ولی آثار و نشانه های پیداشده در کاوشهایی که از نقاط گوناگون ایران یا ایران بزرگ دوران پارت بدست آمده و بن مایه های کم شماری که موجود است ، تا اندازه ای اوضاع و ویژگی های سازمانهای اقتصادی آن روزگاران را روشن می سازد.

شاهان نخستین پارت با راندن سلوکیها از بسیاری از سرزمین های ایران بر اثر پیکارهای پیوسته و ضمن پایدار ساختن وضع خود ، شهرها و آبادیها و دژها بنا نهادند و ویرانی ها را بازسازی و نوسازی کردند و به امور مالی توجه فراوان داشتند. پایه گذاری هر یک از کانون های مسکونی سبب رفاه و آسایش اهالی آن شهر یا روستا گردید ، و در مناطق گوناگون برحسب شرایط اقلیمی و پیشرفت مردم هر ناحیه در کارهای تولیدی یا کشاورزی و بنابر امکانات محلی وضع اقتصادی روبراه شد.

در دوران شهریاری مهرداد یکم (138-171 پ.ز) که دوران اوج شاهنشاهی پارت است ، پادشاهی ها و فرمانروایی هایی که در دوره سلوکیها در نواحی مختلف ایران زمین تشکیل یافته بود به اطاعت وی درآمد ، هر یک از این مناطق مانند نواحی شمالی ، ماد ، الیمایی(1) ، خرسن (2) ، پارس (3) ، بابل و آشور که مسخر وی گشت از جهات گوناگون دارای ذخایری بود که به وضع مالی پارتها رونق زیادی بخشید و خزاین شاهنشاهی را پربار ساخت.

مهرداد در تابستان سال 141 پ.ز به شهر سلوکیه که کانون اقتدار و پایتخت معتبر سیاسی و اقتصادی سلوکیها بود وارد گردید و شاه بابل شناخته شد.

مهرداد ، در ساحل چپ دجله در برابر سلوکیه محلی که به نام تیسفون پایتخت بزرگ پارتها و سپس ساسانیان خواهد گردید ، اردوی نظامی خود را مستقر ساخت.

مهرداد یکم با هوشیاری خود شاهنشاهی پارت را به صورت یک قدرت جهانی درآورد. مرزها وضع اطمینان بخشی یافت و با آرامشی که در سراسر کشور پدیدار گردید ، در امور بازرگانی و سیاسی و اقتصادی کشور پی ریزی نمود ، این وضع در دوره مهرداد دوم (مهرداد بزرگ) (123-88پ.ز) تثبیت شد و امور بازرگانی و مالی برپایه درست و متین و نظام معینی استوار گردید.

سازمان اداری و مالی به مناسبت بخش بندیهای کشوری بنابر ساتراپی ها و فرمانروایی های محلی تابع ، مانند پارس و الیمایی و مسن (4) و ماد (آتروپات) و گرگان یکنواخت نبود. هر منطقه یا ساتراپی دستگاه مالی ویژه ای داشت که به ترتیب مالیات خود را به خزانه شاهی می فرستاد.

در مورد ساتراپی و بخش بندیهای کشوری ، از سوی مورخان نظرات گوناگونی ایراد شده است. برخی از آنان نوزده ساتراپی (5) و برخی تا بیست و پنج ساتراپی گفته اند(6).
حدود کشور ایران در درازای پنج سده شاهنشاهی پارتیان همواره به یک گستره نبود و نواحی مرزی بر اثر جنگها و اغتشاشات اغلب در تغییر بود. زمانی مناطقی افزوده میشد و جز سرزمین ایران درمی آمد  و گاهی بخشی از دست میرفت. شاید برای تعیین حدود و مرزهای شاهنشاهی پارت بهترین دوره ، سده نخست میلادی و زمان شهریاری مهرداد دوم باشد ، چون از یک سو قدرت سلوکیها برای همیشه درهم شکست و از سویی رومیها هنوز در آغاز دوران قدرت نمایی خود در سوی باختر بودند ، بنابراین مرزهای کشور را تا اندازه ای با یقین می توان تعیین نمود. از خاور تا حدود پنجاب ، از شمال رود آمودریا (جیحون) و دریای کاسپین و کوههای قفقاز ، از جنوب دریای عمان و خلیج فارس و از باختر رود فرات.

مهرداد دوم برای اداره سرزمینی چنین گسترده متوجه گردید که نیاز است به فرمانروایان و ساتراپ ها اختیار بیشتری داده شود تا هر یک از آنان با آزادی عمل بهتر و بیشتری بتوانند در پیشرفت امور منطقه خود در جهات گوناگون عمرانی و تولیدات بپردازند.

آثار پرشمار و کتیبه ها و سنگ نبشته هایی که به جای مانده روشنگر این مساله می باشد. در نقش برجسته بیستون ، مهرداد دوم در برابر ساتراپ بزرگ گودرز و سه تن از بزرگان ایستاده است. نوشته کتیبه چنین است «پادشاه بزرگ مهرداد ، گودرز ساتراپ ساتراپ ها» در نبشته های بابلی سال 91 پ.ز نام گودرز با نام زن او ملکه «اوعاشی آباتوم» آمده است.
دادن قدرت به فرمانروایان و شاهان محلی منحصر به مهرداد دوم نیست و در دوران شاهنشاهی پارتها بارها این مورد دیده میشود. چنانکه در نقش برجسته یافت شده در شوش که از سال 215 پیش از زایش است اردوان پنجم (224-216 پ.ز) واپسین شاهنشاه پارت حلقه فرمانروایی را به ساتراپ شوش ، خوزاک می دهد.

 (1) الیمایی بر بخشی از منطقه ایلام کهن که بین کوه های بختیاری یا بخش خاوری شوش واقع بود نامیده میشد. این سرزمین در پایان دوره سلوکیها استقلال پیدا کرد و مهرداد پس از تسخیر ماد این ناحیه را به تصرف خود درآورد و شاه محلی را از سوی خود در فرمانروایی باقی گذارد. از آغاز سده نخست میلادی فرمانروایان الیمایی از شاهزادگان پارتی بودند.

(2) خرسن یا خاراکس (charax) در ناحیه بابل جنوبی ، در مصب فرات و دجله واقع بود. در دوره اسکندر این شهر بنا گردید و به نام اسکندریه دجله خوانده شد. در آغاز دوره سلوکی انطاکیه نامگذاری شد. سرانجام بنام کانون فرمانروایی خرسن نامیده شد.

(3) سرزمین پارس در دوره شاهنشاهی هخامنشی ارزش زیادی داشت و ساتراپ محل از بین شاهزادگان گزینش میشد ، اقتدار این شاهزادگان در این سرزمین که کانون مرکز روحانیت نیز بود ادامه پیدا کرد و شاهزادگان پارس بنام بغداتها یا فراداتها در طول دوره سلوکیها و پارتها نیز فرمانروایی خود را ادامه دادند تا آنکه اردشیر بابکان که از این خاندان بود شاهنشاهی پارت را برانداخت و خود پایه گذار شاهنشاهی ساسانی گردید.

(4) مسن (میشان) در خوزستان ؛ سرزمین کوچکی بود که مانند الیمایی توسط یکی از شاهزادگان اشکانی اداره میشد.

(5) دیاکونوف در نسک اشکانیان روایت ایزیدور خاراکسی که نوزده ساتراپی گفته است ، نقل کرده ولی خود باور دارد که شمار آنها بیش از این بوده است چرا که ایزیدور تنها ساتراپ نشینهایی را نام می برد که شاهراه هایی  مورد بررسی وی از آنها گذر کرده است.

(6) گیرشمن در نسک ایران از آغاز تا اسلام ، تنها سرزمین های تابع را هیجده می شمارد و می گوید بقیه کشور به ایالاتی بخش میشده است که در راس بیشتر آنها فرنشین های (روسای) خاندانهای بزرگ پارت قرار داشتند که عموما شغل والی (ساتراپ) را به عنوان موروثی حفظ می کردند.

ادامه دارد...

آفلاین vatanbanoo

  • دستيار تارنما
  • هموند
  • *****
  • جستار: 6
  • سپاسها: +52/-0
  • جنسيت : بانو

در نقش برجسته تنگ سروک (1) شاه الیمایی که پیرو (تابع) پارت است ، حلقه فرمانروایی را به دوتن از فرمانروایان خود میدهد. برپایه ی این نقش می توان چنین برآورد کرد که ، دادن قدرت نه تنها به ساتراپ ها از سوی شاهان پارت رایج بوده است بلکه پادشاهان تابع پیرو نیز به فرمانروایان زیر نفوذ خود اختیارات کافی می دادند.
در تشکیلات دولت پارت مقام نخست را مرزبانان داشتند که احتمالا در حدود چهار تن بودند ، سپس ساتراپ ها که پیرو مرزبان بودند. هر ساتراپی برای آسانی اداره کردن ساتراپ به چند ناحیه یا هیپارخی تقسیم می شد که این نواحی نیز به واحدهای دیگری بخش می گردید. امور مالی هر ساتراپی را یک نفر اداره می کرد که بنابر ثروت محل مالیات می پرداخت چرا که حیات اقتصادی کشور به مناسبت شرایط اقلیمی هر منطقه یا ساتراپی به یک روال نبود ، بنابراین هر منطقه به روش ویژه ای اداره می گردید که با درآمد آن همخوانی داشت.
معمولا فرنشینی سازمان اداری و مالیاتی با شخص صاحب مقام و یا از متنفذین دستگاه شاهی بود و مالیات زمین و زمین های کشاورزی برحسب مقدار درآمد تعیین می گردید.
دریافت مالیات زمین کشاورزی ، هاتا جرایم ، بوسیله مباشران ، پس از محاسبه و ثبت آنها در دفاتر گرفته می شد.
بر زمین های شاهی و معبدها و زمین های جماعات روستایی که جز املاک شاهی بودند نوع ویژه ای مالیات تعلق می گرفت و شاید بخشی از آن از پرداخت معاف بود.(2)
از کاوشهای دژ مهردات کرت (3) در نیسا که اقامتگاه شاهان نخستین پارت و جایگاه ساتراپ بود اسنادی کشف گردیده که نشان دهنده ی وضع اقتصادی و امور مالی است.
از اسناد یافت شده در دورااروپوس (4) چنین برمی آید که در برخی از شهرها افزون بر افرادی که برای اداره امور مالی انتخاب می شدند ، از بین بزرگان محل نیز کسانی به عنوان ناظر (اپیستات) تعیین می گردید ، تا در هنگام نظارت نگهبان منافع شاهی باشند.

سندی متعلق به سال 122 میلادی از دورااروپوس بدست آمده است که برای معامله بین فرهاد نامی از بزرگان محل و یک کشاورز بنام بارلاس تنظیم گردیده است. در این سند تمام شرایط قید گردیده و مبلغ پیش قسط پرداخته شده ، چهارصد درهم (5) می باشد.
در سند مهمی از اردوان به اهالی شوش در سال 22 پ.ز ، می توان از چگونگی گزینش انتخاب خزانه دار شهر و پیوند با شاه یا ساتراپ ها و توجه بسیار شاهان در امور داخلی کشور آگاهی کسب نمود. در این نامه اردوان میل خود را برای گزینش دوباره خزانه دار بنام هستیا (6) ابراز می دارد.
با وجود آنکه قانون شهر گزینش دوباره یک شخص را برای یک نوع شغل ، پیش از گذشت سه سال منع می کند ، با این وجود اردوان ضمن اشاره به مراتب شایستگی هستیا سمت خزانه داری دوباره او را تایید کرده است.
در کاوشهای دژ مهردات کرت باستان شناسان در هنگام یافت نشانه ها و ساختمان ها ، شمار بسیاری اسناد اقتصادی پارتی و همچنین انبارهای املاک خاصه شاهی یافت شده است.
از انبار ویژه شراب بیش از دو هزار تکه سفال بدست آمده که روی آنها با رنگ سیاه مبدا تهیه شراب از املاک مختلف شاهی نوشته شده است.
بر شمار زیادی از آنها نام تاکستانهایی که شراب به انبار ویژه مهردات کرت فرستاده اند آمده است. درآمدهای این املاک اختصاصی پس از وصول به خزانه پادشاهی وارد می گردید.
گاهی بخشی از املاک خاصه را شاه به افرادی واگذار مینمود. چنانکه در پوست نوشته ای به خط آرامی که از دورا اروپوس یافت شده است ، شاه به شخصی به نام «منه زی ماخ» ملکی را به تیول داده است ؛ در این پوست نوشته شرایط واگذاری تیول آمده است. (7)
در ضمن اگر صاحب تیول آنچه را که می بایستی به موقع بپردازد نمی پرداخت جریمه به او تعلق می گرفت.
پوست نوشته های یافت شده ، اورامان (8)، بسیاری از مسایل اقتصادی و معاملاتی هازمان های روستایی را روشن می سازد. این نوشته ها بن مایه های باارزشی درباره ی اوضاع اجتماعی دوران پارتیان است.

(1)   در نقش سروک در خوزستان که مربوط به آغاز سده دوم پیش از زایش است. شاه الیمایی بر تخت باشکوهی نشسته (دراز کشیده) حلقه فرمانروایی را به دو تن از حکام می دهد. در پشت سر وی یکی از نگهبانان ویژه ایستاده است.
(2)   در بایگانی نیسا از بخشی که انتشار یافته است مطلبی درباره مالیاتی که از تاکستانهای واقع در زمین های شاهی دریافت می گردید ، دیده می شود.
(3)   دژ مهردات کرت یا شهر شاهی اقامتگاه نخستین شاهان پارت و مخزن گنجینه و آرامگاه آنان بود. این دژ در جنوب خاوری نیسا پشت حصار گرد شهر قرار داشت.
(4)   شهری که بوسیله سلوکوس یکم (280 – 312 پ.ز) در پایان دوران زندگیش در ساحل راست فرات بنا گردید. این شهر در آغاز سده نخست میلادی جزو متصرفات پارت درآمد. در کاوشهایی که در این منطقه انجام گرفته است ساختمان ها و نشانه ها و معبدهای و نوشته هایی از این دوره بدست آمده است ، که از دید تاریخ پارت بسیار بارزش است.
(5)   هر درهم در حدود 4 گرم سیم (نقره) است پس هزینه پیش قسط در حدود 1600 گرم نقره است.
(6)   مردی ثروتمند بود که بخشی از هزینه مصارف عمرانی شهر را از دارایی خود می پرداخت نام وی با عنوان «محترم ترین دوستان» آمده است. بیگمان هستیا از اشراف محل و از هواداران اردوان دوم بوده است.
(7)   در پوست نوشتهِ نامبرده ، شرایط به این ترتیب است ، که اگر دقت کافی در نگهداری و آبادی تیول بکار نبرد و منافع به هنگام به خزانه شاهی نرسد «منه زی ماخ» حقوق خود را در مورد ملکیت تیول از دست میدهد. افزون بر این آمده است که او حق ندارد تیول را به رهن گذارد.
(8)   اورامان در کردستان. در سال 1909 میلادی چند چوپان در یکی از غارهای نزدیک اورامان یک کوزه ی گلی مهر شده بدست آوردند که درون کوزه سه پوست نوشته جای داشت. یک پوست نوشته به خط آرامی و دوتای دیگر به خط یونانی است. هر سه تکه پوست نوشته تاریخ دار است. تاریخ سال بنابر تاریخ سلوکی و ماهها ماه یونانی است. نخستین : خط آرامی ، سال 300 سلوکی برابر با 11 میلادی ؛ دومی : خط یونانی ، 225 سلوکی برابر با 88 پ.ز ، ماه آپه لایوس برابر با آبان ماه ؛ سومی : 291 سلوکی برابر با 22 پ.ز



ادامه دارد....